Over Focus

Focus Filmtheater Arnhem is in 1973 begonnen als een klein filmhuis onder het dak van Willemeen met nog geen tien vrijwilligers. In 1978 verhuisde het filmhuis naar de Korenmarkt om daar in veertig jaar tijd van een paar voorstellingen per week in een zaal uit te breiden naar meerdere voorstellingen per dag in drie zalen.

Na jarenlange plannenmakerij om het verlangen naar herhuisvesting, dat al in de jaren negentig van de vorige eeuw werd geboren, vorm te kunnen geven, kwam het proces de afgelopen vijf jaren in een stroomversnelling. Eerst was er het plan ArtA, een ambitieus samenwerkingsverband met Museum Arnhem dat voortijdig in de kiem werd gesmoord. Na dit traject bleek de politieke wil om Focus herhuisvesting te bieden zo groot dat het Kerkplein werd aangewezen als locatie van een nieuw filmtheater. Een filmtheater bovendien dat prominent ruimte zou bieden aan volwaardige horeca om bezoekers meer dan tot dan het geval was een complete uitgaanservaring te kunnen bieden.

De ontwerpcompetitie werd gewonnen door het Delftse architectenbureau DP6 dat in een prachtig ontwerp getuigde van zowel respect voor de historische context als de actuele omgeving. De aanwezigheid van de markante Eusebiuskerk is meegenomen in het ontwerp waarin twee gebouwhelften geschakeld worden door een centrale trap die overkapt is met een glazen dak waardoor de toren van de kerk voortdurend zichtbaar is.

Op zondag 22 april 2018 vertoonde Focus de laatste filmvoorstellingen in de Korenbeurs: na veertig veelbewogen jaren sloten de deuren van het gebouw midden op uitgaansplein de Korenmarkt: de hoogste tijd voor een nieuwe stap.

Vanochtend ging ik voor de eerste keer de nieuwe filmtempel Focus binnen. Langzaam, onder de indruk van al dat moois, liep ik richting filmzaal 1. De spiksplinternieuwe, volkomen verlaten, half duistere filmzaal boezemde ontzag in en stil bleef ik in de deuropening staan kijken. Plotseling klonk - heel zacht maar perfect helder - een ultradiepe, mannelijke zangstem uit de luidsprekers en ik herkende het woord Koyaanisqatsi: muziek uit de onvergetelijke, gelijknamige fillm uit begin jaren 80. Philip Glass. Koude rillingen. 'life out of balance’ was de onheilspellende ondertitel en ik herinnerde mij de impact die film en muziek destijds op onze generatie had. Stil bleef ik nog even staan luisteren en geraakt door de kracht van het toeval en deze bijna mystieke ervaring liep ik het daglicht weer in.
In de vaste overtuiging dat ik nog van heel veel mooie films zou gaan genieten in het prachtige Focus!

Yvonne