Une femme est une femme is de derde speelfilm van Godard, na zijn thriller À bout de souffle en de spionagefilm Le petit soldat. In zijn wittebroodsweken – hij trouwde in ’61 met Anna Karina – maakte hij zijn enige vrolijke film, een muzikale komedie waarin echtgenote Karina een dartele vrouw speelt die dolgraag een kind wil. Godards meest toegankelijke werk.

Met Une femme est une femme presenteerde de compulsief innovatieve regisseur Jean-Luc Godard ‘een neorealistische musical – een tegenstrijdigheid in termen.’ Geleid door Franse supersterren Anna Karina, Jean-Paul Belmondo en Jean-Claude Brialy – op het hoogtepunt van hun 60s populariteit – is Une femme est une femme een geslepen, speels eerbetoon aan de Amerikaanse musicalkomedie, waarin Godards kenmerkende humor en intellectuele scherpzinnigheid ruim baan vindt.

De film vertelt het verhaal van danseres Angéla (Karina) die probeert een kind te krijgen met haar tegenstribbelende minnaar Émile (Brialy). In dit proces wordt ze verscheurd tussen hem en zijn beste vriend Alfred (Belmondo). Met een duizelingwekkende mix van kleur, humor en muziek van de beroemde componist Michel Legrand, toont Une femme est une femme de jonge Godard op zijn warmst en meest toegankelijk, terwijl hij speelt met de mechaniek van zijn grote obsessie: cinema.