In zijn tweede film, The Kiss of the Grasshopper, schetst Elmar Imanov (End of Season) een duistere, steeds mysterieuzere zoektocht door verlies, rouw en onverwacht medeleven.

Bernard, een stoïcijnse schrijver van middelbare leeftijd, leidt een overgestructureerd bestaan in een penthouse met uitzicht over Keulen. Samen met een schaap. Als zijn vader, met wie hij een zeer nauwe band onderhoudt, door een overval in het ziekenhuis belandt, staat zijn al wiebelige werkelijkheid op instorten. Wat volgt is een serie raadselachtige ontmoetingen met zijn onstabiele vriendin Agatha, onvoorspelbare buren en politie en uiteindelijk een twee meter grote sprinkhaan.

Het verhaal ontvouwt zich als een geheimzinnig weefsel, een symbolisch mijnenveld overspoeld door ontheemde personen, gebeurtenissen en voorwerpen waarvan de directe betekenis niet altijd evident is, maar de kracht en relevantie des te voelbaarder. Als een fascinerende visuele wereld bestierd door de logica van dromen, waarin het rationele terloops samengaat met het bizarre. Het resultaat is een werk dat blijft verbazen, verwarren en uitdagen.