Wanneer de 17-jarige Lot (Aiko Beemsterboer) door een bizar ongeluk haar gezichtsvermogen verliest, komt haar wereld abrupt tot stilstand. Ze wordt naar een revalidatiecentrum voor slechtzienden gestuurd en ervaart de triomfen en beproevingen van een leven zonder zicht.

Nadat de 17-jarige Lot (Aiko Beemsterboer) blind wordt bij een ongeluk, moet ze opnieuw door de wereld leren navigeren. Van nature actief en een fervent duiker is ze diep ongelukkig als haar dokter haar een revalidatiecentrum aanbeveelt om haar herstelproces te bespoedigen. Al snel vindt ze troost en geluk bij het ondersteunende team van het centrum, waaronder een jonge man, Micha (Minne Koole), en Ed (Edward Stelder), een soort vaderfiguur. Maar waar Lot het meest mee worstelt zijn haar levendige dromen, waarin ze nog steeds kan zien.

In Ik zal zien zet Mercedes Stalenhoef (Mijn grote broer) de roze bril af en biedt ons een prachtige filmische kijk op de veelzijdige ervaring van blindheid zonder de scherpe kantjes te verzachten. De filmmaker koos ervoor om personages niet geheel te tonen en weet toch hun levendigheid op het scherm te behouden, ondersteund door een caleidoscopische sounddesign. Beemsterboers spel in Ik zal zien is aangrijpend. Af en toe wordt de film onderbroken door opvallende momenten waarop we de wereld rechtstreeks door Lots ogen zien.