Te zien in onze filmreeks: “De eeuwige jachtvelden”, waarin we films vertonen als hommage aan een (onlangs) overleden filmmaker of acteur. Deze keer de onlangs overleden acteur Sam Neill.

Er waren Oscars voor hoofdrolspeler Holly Hunter én voor de piepjonge Anna Paquin die haar vroegwijze dochtertje speelt. Opmerkelijk genoeg niet voor regisseur Jane Campion, die nota bene als eerste vrouwelijke regisseur een Gouden Palm won!

De kracht van de film schuilt niet alleen in het fantastische spel van Hunter en Paquin, maar zeker ook in de subtiliteit en passie waarmee Campion haar verhaal vertelt. Hunter speelt de Schotse Ada die op haar zesde heeft besloten niet meer te praten.

Met dochtertje Flora vertrekt ze naar Nieuw-Zeeland waar hen een nieuw bestaan in het huishouden van een nieuwe echtgenoot wacht. Deze echtgenoot (sterk gespeeld door Sam Neill) begrijpt niets van Ada. Hij verpatst haar geliefde piano aan zijn vriend George Baines (Harvey Keitel). De ogenschijnlijk lompe bruut Baines laat Ada het instrument stukje bij beetje ’terug verdienen. Wat riekt naar bedenkelijke manipulatie ontwikkelt zich tot een onverwachts tedere liefdesrelatie.