De dood van zijn zoon Adrian dwingt Ross McElwee om terug te blikken. Heeft hij iets gemist? Via oude familievideo’s en herinneringen probeert de cineast grip te krijgen op hoe hun beider levens zijn gelopen.

Remake bestaat grotendeels uit oude opnamen van Adrian: een pienter en fantasievol jongetje dat in een typisch bokkige puber verandert, en later worstelt met mentale problemen en drugsverslaving. Beelden die helemaal geen doel hadden toen McElwee ze draaide, lijken nu puzzelstukjes te zijn geworden. Niet alleen om Adrian beter te begrijpen, maar ook hemzelf.

Gevoelens van schuld en woede – altijd in McElwee’s berustende, eloquente voice-over – worden afgewisseld met prikkelende ideeën over de rol van film in ons leven. Hoe beelden helpen om herinneringen vast te houden én hoe ze vervlogen tijden fictief kunnen laten lijken. Remake heeft veel te vertellen, maar houdt de kern simpel. Want uiteindelijk is dit vooral een film over de onvoorwaardelijke liefde van een vader voor zijn kind.