Babi Jar is een ravijn aan de rand van de Oekraïense hoofdstad Kiev waar één van de grootste massa-executies in de geschiedenis heeft plaatsgevonden. In deze minutieus opgebouwde documentaire toont Sergei Loznitsa de aanloop naar en nasleep van de twee dagen in september 1941, toen op deze plek 33.771 Joden door de nazi’s werden doodgeschoten.

De massa-executie vormt het zwijgende centrum van de film, die volledig is opgebouwd uit archiefbeeld, deels achteraf voorzien van geluid. Een procedé dat Loznitsa ook toepaste in onder meer Blockade (2006), over het beleg van Leningrad. Door vrijwel elke vorm van duiding weg te laten, zijn het de archiefbeelden die moeten spreken.

Een spreken doen ze. Onontkoombaar leggen ze getuigenis af. Niet alleen van de gruwelen, maar ook van de wijze waarop de stad en zijn inwoners zich daarnaar plooien. Hoe posters van Hitler gewillig op ramen worden geplakt en er na de bezetting weer af worden geschraapt. En hoe ook het ravijn zelf langzaam maar zeker werd uitgewist.