Deze film is onderdeel van ons jubileumprogramma ’50 jaar Focus in 50 films’.

Een mysterieuze gids genaamd Stalker leidt een wetenschapper en een schrijver door de ‘verboden zone’, een hermetisch afgesloten terrein vol afval, waar de regels van het gezond verstand niet gelden. De mannen begeven zich op een spirituele reis door een gebied buiten de beschaving, met op de achtergrond de belofte dat geheime wensen van de reizigers vervuld zullen worden. Stalker van Andrej Tarkovski was in de jaren tachtig een cultfilm; de suggestie van nucleaire doem, de anarchistische verhaallijn en de industriële omgeving waardoorheen de drie mannen zich een weg banen, sloten naadloos aan op het no future-denken in menig kraakpand.

Willem Jan Otten

Willem Jan Otten (1951) is een Nederlands schrijver en dichter met een veelzijdig oeuvre van poëzie, verhalend proza, toneel, kritieken, artikelen, beschouwingen en essays. In 1973 debuteerde hij als dichter met de bundel Een zwaluw vol zaagsel. Van 1989 tot 1996 was hij redacteur van Tirade. Na het verschijnen van zijn roman Ons mankeert niets in 1994 raakte Otten betrokken in de discussie over het euthanasie-vraagstuk. Naar aanleiding van zijn bekering tot het katholieke geloof publiceerde hij in 1999 Het wonder van de losse olifanten, een rede tot de ontwikkelden onder de verachters van de christelijke religie.

In 2004 verscheen zijn roman Specht en zoon, die op 2 mei 2005 bekroond werd met de Libris Literatuur Prijs. In deze roman vertelt Willem Jan Otten het verhaal van portretschilder Felix Vincent die van de rijke industrieel Valéry Specht de opdracht krijgt zijn gestorven zoon te schilderen. Op 16 december 2013 maakte de jury van de P.C. Hooft-prijs (voor beschouwend proza) 2014 bekend dat de prijs is toegekend aan Otten; de prijs werd uitgereikt op 22 mei 2014. Zijn meest recente boek is de dichtbundel De genadeklap.

(bron: de schrijversvakschool)