Eenmalige vertoning op 10 mei, met een korte inleiding door onze programmeur. Let op: lange film met (korte) pauze.

Een vrouw die verdwijnt: het uitgangspunt van tal van meesterwerken uit de filmgeschiedenis. Een van Argentinië’s meest intrigerende cineasten, Laura Citarella, verzwelgt en betovert de kijker in haar pageturner van een film, met een vrouwelijke Sherlock Holmes op drift.

Laura is verdwenen. Twee mannen, haar vriend Rafael en collega Ezequiel, beginnen aan een zoektocht. Al snel blijkt dat één van hen niet de volledige waarheid vertelt. Is Laura, een gedreven botanicus, de Argentijnse pampa’s ingetrokken op zoek naar een zeldzame bloem of is er meer aan de hand? Terwijl Rafael en Ezequiel het weidse landschap afspeuren naar aanwijzingen, zien we in flashbacks hoe Laura zich op haar eigen mysterie stort. Geheim briefverkeer tussen oude geliefden, een tikkeltje pikant, doet haar verbeelding op hol slaan. Opgedeeld in hoofdstukken zet Laura Citarella’s epos de kijker constant op het verkeerde been. Trenque Lauquen, genoemd naar een ogenschijnlijk onbeduidend stadje in de provincie van Buenos Aires, valt uiteen in twee filmdelen van twee uur.

Laura Citarella is één van de onvolprezen filmmakers uit de Nuevo Cine Argentino, de stroming die  begin jaren 2000 de Argentijnse cinema nieuw leven inblies. Zelf regisseerde ze in 2011 Ostende. Ook in deze film is Laura (Laura Paredes) de hoofdpersoon. Citarella ziet beide films als delen van een saga over ‘een vrouwelijke Sherlock Holmes’ die uit is op avontuur. De regisseur weet dat de vele verhalen die we elkaar en onszelf vertellen leemtes opvullen. En dat mannen die anders invullen dan vrouwen. De Argentijnse metafictie van Jorge Luis Borges en de onconventionele detectiveromans van Paul Auster zijn nooit ver weg.

Toch schuilt de kracht van Citarella’s feministische bravourestuk niet (enkel) in de labyrintische accumulatie van mysteries, maar in de vrijgevochten geest van haar protagonist. Trenque Lauquen is een ode aan onbeteugelde vrijheid en verbeeldingskracht. Briljant geacteerd en verlevendigd door de geestige soundtrack van Gabriel Chwojnik. Het resultaat is een subtiel verschil tussen rationale, mannelijke manieren om de wereld te begrijpen en een volstrekt andere, vrouwelijke fijngevoeligheid.