Weekend

Vol dromerige beelden vertelt Regisseur Andrew Haigh hierin het über-romantisch liefdesverhaal van een onenight stand die uitgroeit tot een verloren en meeslepend weekend.

Na een feestje op vrijdagavond samen met zijn hetero vrienden, gaat Russell naar een homobar. Net voor sluitingstijd pikt hij Glen op. Maar wat bedoeld was als een onenight stand  verandert in iets anders, iets speciaals. In een weekend vol uitgaan, alcohol en drugs, praten en sex, leren de twee mannen elkaar beter kennen.

WEEKEND won o.a. de gerenommeerde British Independent Film Award en verscheidene prijzen op festivals wereldwijd, zoals het London Film Festival, London Critics Circle Awards, en het Los Angeles Outfest. De film oogstte vele lovende kritieken en recensies.

Regisseur Andrew Haigh: ‘Ik wilde een eerlijke, intieme, liefdesgeschiedenis vertellen, uitdrukking geven aan het gevoel van zowel angst als opwinding dat hoort bij het opbloeien van een nieuwe liefde. Kijken naar deze twee mannen die heel langzaam voor elkaar vallen, die hun onderlinge verschillen herkennen als de missende puzzelstukjes in hun zelf. Ik wilde die bijzondere momenten vangen die twee mensen delen wanneer ze echt bij elkaar betrokken raken, me richten op de strijd die gaande is in de kern van hun wezen. Russell en Glen zijn twee mensen die ieder op een geheel eigen wijze door hun leven navigeren, maar die uiteindelijk wel naar hetzelfde verlangen: hun plek vinden in de wereld om hen heen. Ze proberen uit te vinden wie ze zijn, wat ze willen en hoe ze zichzelf kunnen definiëren, zowel privé als publiek.

Wanneer je te maken hebt met twee gay personages, dan worden veel van dit soort thema’s nog extra relevant. Het was dan ook belangrijk voor mij iets waarachtigs te zeggen over de complexiteit van de hedendaagse homoseksuele ervaring. Zoveel wegen er zijn een personage te benoemen, zoveel wegen zijn er ook om een film te maken. Ik hoop dat de gay context de reikwijdte van deze film niet beperkt, maar juist groter maakt en dat het helpt om de thema’s die de kern van WEEKEND vormen – de strijd die we allemaal, ongeacht seksuele geaardheid, moeten aangaan – nog krachtiger te maken.’